Το τελευταίο τραμ

Είναι όμορφη και δεν είμαι μόνο εγώ που το καταλαβαίνω, αυτό όλοι το σκέφτονται και πολλοί το λένε, κυρίως οι γυναίκες, γιατί στους άντρες δεν θεωρούνται πρέποντα τέτοιου είδους σχόλια, εκείνο όμως που επίσης σκέφτονται και δεν το λένε είναι ότι παίζει το μάτι της, έτσι ακριβώς άκουσα να λέει η Κατίνα στη Στάσα τη χήρα ένα βράδυ που δεν ήξεραν ότι ήμουνα χωμένος λόγω κρυφτού πίσω από το αγιόκλημα... Όλα άρχισαν στην τρυφερή μου ηλικία, όταν ανάμεσα σε άρβυλα και εμβατήρια, σε εκτελέσεις και κονσερβοκούτια, η μάνα μου δραπέτευε απτη φυλακή του πατέρα μου στον έρωτα για κάποιον άλλο, κι έπαιρνε ένα δρόμο γεμάτο κολόνιες και μπριγιόλ. Απ το μικρό σκάνδαλο της γειτονιάς, αλλά και απ` το μεγάλο της εποχής, ακόμα δεν έχω καταλάβει με ποιο τρόπο τη σκαπούλαρα. Στις απαντήσεις που αναζήτησα δεν τα πήγα τόσο καλά. Ακόμα κι αυτές που μετά κόπου απέκτησα τις πάτησε το τελευταίο τραμ εκείνης της σαββατιάτικης νύχτας που δεν ξέχασα ποτέ. [Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]