Περί θεών και κόσμου

(...) «Εις το έργον τούτο της απαλλαγής του πνεύματος από της αχλήος και της ομίχλης, εξόχως θα συμβάλει το μικρόν τούτο πόνημα του Σαλουστίου και όσα θα επακολουθήσουν συντόμως επί της εσωτερικής ελληνικής μυήσεως και της μυστικής θεολογίας των Ελλήνων. Θα πρέπει κάποτε ο Έλλην, σεβόμενος την επίσημον χριστιανικήν θρησκείαν εις ην ανήκει, να γνωρίσει τας μυστικάς βάσεις επί των οποίων κάθε θρησκεία στηρίζεται και να δυνηθεί, χρησιμοποιών τα πολύτιμα εφόδια τα οποία μας παρέχει ο ελληνισμός, να κατανοήσει το βάθος και τη δυναμικότητα η οποία εγκρύπτεται και εις αυτόν τον χριστιανισμόν, να παύσει δε να νομίζει ότι αι τελετουργίαι και τα σύμβολα της καθ` ημάς Εκκλησίας αναφέρονται απλώς εις ηθικάς παραινέσεις». (...) [Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]