Ανθολόγιον Στ΄

Περί τοῦ βίου ὅτι βραχύς καί εὐτελής καί φροντίδων ἀνάµεστοςΠερί Λύπης ὅτι λίαν µοχθηρά καί ἐπώδυνος τοῖς φροντίζουσινΠερί Nόσου καί τῆς τῶν κατ’ αὐτήν ἀνιαρῶν λύσεωςΠερί Ὑγιείας καί τῆς περί τήν διαµονήν αὐτῆς προνοίαςΠερί Ἰατρῶν καί ἰατρικῆςΠερί ΕὐδαιµονίαςΠερί KακοδαιµονίαςὋτι ἀβέβαιος ἡ τῶν ἀνθρώπων εὐπραξία µεταπιπτούσης ραδίως τῆς τύχηςΠερί τῶν παρ’ ἀξίαν εὐτυχούντωνΠερί τῶν παρ’ ἀξίαν δυστυχούντωνὋτι δεῖ γενναίως φέρειν τά προσπίπτοντα ὄντας ἀνθρώπους καί κατ’ ἀρετήν ζῆν ὀφείλονταςὋτι δεῖ τάς µέν εὐτυχίας προφαίνειν τάς δέ ἀτυχίας κρύπτειν καί ὀρθῶς κεχρῆσθαι τοῖς παρούσιΠερί ἘλπίδοςΠερί τῶν παρ’ ἐλπίδαςὋτι οὐ χρή ἐπιχαίρειν τοῖς ἀτυχοῦσιὋτι οἱ ἀτυχοῦντες χρήζουσι τῶν συµπασχόντωνὋτι ράϊον ἄλλον παραινεῖν ἤ ἑαυτόνἘπαινος γήρωςΨόγος γήρωςὋτι τό γῆρας ἀνεπαχθές καί πολλῆς αἰδοῦς ἄξιον ἡ σύνεσις ἀπεργάζεταιΠερί Θανάτου καί ὡς εἴη ἄφυκτοςἚπαινος ZωῆςἚπαινος ΘανάτουΣύγκρισις ζωῆς καί θανάτουΠερί ΠένθουςΠερί TαφῆςΠαρηγορικά῞Oτι οὐ χρή παροινεῖν εἰς τούς τετελευτηκότας῞Oτι τῶν πλείστων µετά θάνατον ἡ µνήµη διαρρεῖ ταχέως