Άρρητοι λόγοι - Αλκιβιάδης Μείζων

Ὁ Ἀλκιβιάδης εἶναι μία τῶν πλέον ἀμφιλεγομένων μορφῶν τῆς κλασσικῆς ἀρχαιότητος, ἐξ αἰτίας τῆς πολυσχιδοῦς προσωπικότητός του. Ὁ Ἀλκιβιάδης εἶχεν ὅλα τά φυσικά καί κυρίως νοητικά ἐφόδια, διά νά ἀναλάβῃ τά ἡνία τῆς δημοκρατίας τῶν Ἀθηνῶν καί νά δοξάσῃ τάς Ἀθήνας. Ὅραμά του ἀπό νεαρᾶς ἡλικίας ἦτο ἡ κατάκτησις τοῦ δυτικοῦ κόσμου πρῶτον καί ἐν συνεχείᾳ τοῦ ἀνατολικοῦ ὑπό τήν ἡγεμονίαν τῶν Ἀθηνῶν. Πλήν ὅμως τό ὅραμα αὐτό ἔμελλε, ἐν μέρει τοὐλάχιστον, νά πραγματοποιήσῃ ἕναν αἰώνα ἀργότερον ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος.Ὁ Ἀλκιβιάδης ἔτυχεν έλαχίστης φροντίδος διδασκάλων κατά τά πρῶτα καί πλέον κρίσιμα ἔτη τῆς ζωῆς του. Ὅταν πλησιάζῃ ὁ Σωκράτης τόν Ἀλκιβιάδην, αὐτός ἦτο εἰς τό 20όν ἔτος τῆς ἡλικίας του. Ἡ διαμόρφωσις τοῦ χαρακτῆρος του εἶχεν συντελεσθῆ καί ἤδη τά δείγματα τῆς ἀμέτρου φιλοδοξίας, τῆς τρομερᾶς του διορατικότητος καί τῆς μεταβλητότητος τῶν ἀρχῶν του ἦσαν παρόντα.Ὁ Ἀλκιβιάδης ἀπό νεαρωτάτης ἡλικίας ἐφανέρωσεν τήν ἰδιοφυῆ ἰδιοσυγκρασίαν του πρός ἀμφοτέρας τάς κατευθύνσεις, τῆς ἀρετῆς καί τῆς κακίας. Ἡ ἄμετρος φιλοδοξία του συνωδεύεται ἀπό τήν ὀξύνοιαν καί τήν προσαρμοστικότητα εἰς ὅλας τάς περιπλόκους περιστάσεις, εἰς τάς ὁποίας τόν ἔρριπταν τά παράτολμα ὁράματά του. Ὅμως ἡ ἔλλειψις ὀρθῆς παιδείας καί ἡ ἐπιείκεια, τήν ὁποίαν ἐπεδείκνυε τό περιβάλλον του κατά τά πρῶτα ἔτη τὴς ζωῆς του, ὅταν ἔθελγε τούς πάντας μέ τά χαρίσματά του, προφανῶς ὑπῆρξεν καί ἡ αἰτία τῆς ἐλλείψεως σταθεροῦ προσανατολισμοῦ καί κυρίως τῆς ἐλλείψεως τοῦ "γνῶθι σαυτόν".