Βλαντιμίρ Ιλίτς Λένιν

Ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι στο ποίημά του Βλαντιμίρ Ιλίτς Λένιν αναπλάθει καλλιτεχνικά, πάνω σε ένα πλατύ ιστορικό φόντο, τη ζωή και το έργο του ηγέτη της προλεταριακής επανάστασης. Ο Μαγιακόφσκι αναγνώριζε την τεράστια σημασία της προσωπικότητας του Λένιν, «του ανθρωπινότερου ανθρώπου» και «οργανωτή της νίκης» του προλεταριάτου. Το ποίημα είναι ένας ύμνος και στο προλεταριάτο και στο Κόμμα του.

Η ποίησή του εκφράζει πίστη στον θρίαμβο των κομμουνιστικών ιδανικών. Ο νέος τύπος του λυρικού ήρωα που δημιούργησε, με την επαναστατική του στάση απέναντι στην πραγματικότητα, συνέβαλε στη διαμόρφωση μιας νέας ποίησης με υψηλό βαθμό εκφραστικότητας.

Ο Μαγιακόφσκι δημιούργησε ένα πρωτότυπο ποιητικό είδος, που με πολλούς τρόπους επηρέασε την εξέλιξη της παγκόσμιας ποίησης. Η επίδρασή του έγινε αισθητή από τον Ναζίμ Χικμέτ, τον Λουί Αραγκόν, τον Πάμπλο Νερούντα, τον Γιοχάνες Μπέχερ κ.ά.

Το βιβλίο του Β. Μαγιακόφσκι, Βλαντιμίρ Ιλίτς Λένιν, εκδόθηκε για πρώτη φορά στα ελληνικά από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή το 1982. Αυτή είναι η τρίτη ξαναδουλεμένη έκδοσή του.

Βιογραφικά στοιχεία του Β. Μαγιακόφσκι

Γεννήθηκε στο χωριό Μπαγκνταντί της Γεωργίας το 1893 και αυτοκτόνησε στη Μόσχα το 1930. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στη Μόσχα το 1906. Σχετίστηκε με μπολσεβίκους φοιτητές, μπήκε στο Κόμμα και εργάστηκε στην Επιτροπή Μόσχας του ΣΔΕΚΡ το 1908. Πιάστηκε τρεις φορές και το 1909 κλείστηκε στην απομόνωση των φυλακών Μπουτίρκα της Μόσχας.

Βγαίνοντας από τη φυλακή, άρχισε να γράφει ποιήματα, κάνοντας ποιητικούς πειραματισμούς με βάση τη θεωρία των κυβιστών-φουτουριστών. Έκφραση αυτού του προβληματισμού του είναι το ποίημά του Ένα σύννεφο με παντελόνια (1915).

Τα ποιήματα Το σπονδυλωτό φλάουτο (1916), Πόλεμος και σύμπαν (1917), Άνθρωπος (1918) ήταν μια διαμαρτυρία εναντίον των αστικών σχέσεων.

Στην ποίησή του της δεκαετίας του 1920, δημιούργησε ένα νέο τύπο λυρικού ήρωα που εμφανίζεται στα έργα Αγαπώ (1922), Σχετικά μ’ αυτό (1923), Γράμμα στην Τατιάνα Γιακόβλεβα (1928), ενώ δε διαχωρίζει τον προσωπικό του κόσμο από τον μεγάλο κόσμο της κοινωνικής άμιλλας.